Beelddenker en wat wil je worden als je later groot bent?

Wat wil je later worden?Een ouder stuurde mij een video per mail met daarbij de volgende tekst : ‘Dit gaat over jou. Dit gaat over onze zoon. Dank je wel dat je er bent. En wordt alsjeblieft niet groot’. 

Omdat ik nog niet wist wie ik was werd de Pedagogische Academie een waar drama. Daarom ging ik daarna voor 14 maanden naast een kolonel werken en vloog met hem mee in zijn helikopter boven de miniatuur mensjes die oorlogje speelden en leerde razendsnel vanuit het overzicht verbeteringen aan te brengen nog voor hij het me vroeg. Ik had daar kunnen blijven maar de lol van het leren was er wel af na een jaar. Assistent van een directeur van een Hotel-Pension in het exotische Luxemburg was vervolgens goed voor een turbulent jaar in een andere cultuur. Op grond van deze ervaring werd ik wel 3 jaar lang recreatieleider, leidde een team, bedacht programma’s, ‘zorgde’ voor heel veel gasten en werkte in het hoogseizoen 7 dagen in de week. Toen ik dat kunstje eenmaal kende en heel veel mensenkennis had opgedaan, maar nog steeds niet wist hoe ik in elkaar stak ging de verpleging in, de B, psychiatrie. Met na 4 jaar een complete burn out.

We ar multipotentialitesEn toen werd het tijd om te ontdekken wie ik was. Een gedwongen sabbatical aan de hand van een joodse psychologe. Mijn beste jaar ooit. Om via reisleider, rondvaartgids en lokaal gids, baliemedewerker op Schiphol te worden waar ik een flink aantal jaren mijn ei kwijt kon. Geen dag was het zelfde, soms liep je met een internationaal voetbalteam te rennen naar de juiste gate om vervolgens bedaard met een oude rechter naar de aankomsthal te wandelen en te filosoferen over het leven. Ik werd steeds meer een coachend coördinerend leidinggevende en uiteindelijk, ik sla wat stapjes over, bleef het coachende over. En passant volgde ik de ene schrijverscursus na de andere, deed het voorbereidende jaar voor het conservatorium, studeerde koordirectie in lange zomerse vakanties en leerde maar weer eens een nieuwe taal. Waarom dit enorm gesimplificeerde, ingekorte en toch voor jullie waarschijnlijk al doodvermoeiende verhaal? Ik heb nooit willen kiezen. En waarom zou ik? Omdat onze cultuur dat bepaalt? Dat je in 1 ding goed of zelfs maar gemiddeld mag zijn en dat tot je 67 ste moet volhouden? 

Da Vinci, Renaissance manHet vandaag de dag cultuurbepaalde focussen op één ding, (vanaf groep 1 is immers ‘concentratie’ een hot item), verklaart waarom men in het algemeen binnen het onderwijs en het bedrijfsleven zo’n moeite heeft met beelddenkers. Wij hebben te veel interesses, denken veelzijdig en razendsnel en zijn maar kort geïnteresseerd in kleine stapjes die jullie aanbieden. Wij willen het geheel in een oogopslag kunnen overzien en dan door naar het volgende. Wij willen als de vroegere renaissance man, veel mogen kunnen. 

“Je hebt een andere bedrading dan de meeste mensen”, leerde ik toen. En dat is geen beperking maar een verrijking in deze steeds complexer wordende wereld. Toen ik dat eenmaal ten volle begreep was mijn missie duidelijk. Het aanwezige potentieel van andere beelddenkers helpen ontwikkelen omdat we ze straks hard nodig zullen hebben. Daarom reis ik het land door, train, leer, coach, vertel aan wie het maar wil horen, schrijf voor wie het maar wil lezen. toon voor wie het maar wil zien wat er mogelijk is als je het talent van een beelddenker op waarde schat. Ik hou van de gezinnen, de scholen, de bedrijven waar ik kom en het verveelt geen moment. 

try routine, it's lethal“Nou, dan heb je toch aardig de focus gevonden”, reageerde laatst iemand blijkbaar opgelucht. Ja hoor, dat klopt. Ga ik ondertussen wel verder ook met schrijven, tekenen, doe ik lange termijnklussen voor het bedrijfsleven, leid ik een internationaal team in affiliate marketing, dirigeer ik een koor, leer ik een nieuwe taal, vertaal ik voor LifeLines to Greece, fotografeer ik er op los, ben ik mantelzorger en stort ik mij momenteel in een nieuwe behandeling om het hoofd van beelddenkers rustig te krijgen en te houden. Want met de focus op slechts 1 ding, raken wij snel elke focus kwijt en dan worden we pas echt vervelend, vaak meteen al, vanaf groep 3. 

Een van de ouders begreep dat en stuurde mij onderstaande video, nota bene van mijn favoriete kanaal, met de tekst; ‘Dit gaat over jou. Dit gaat over onze zoon. Dank je wel dat je er bent.’ 

 

Over Maarten Smit

De veluwe is mijn achtertuin. De wereld mijn regio. Beelddenken mijn missie. Trainer Ik leer anders bij beelddenker.com | Voor kids en andere mensen, individueel en voor Teams. CREFMethode | Access Bars Practitioner, voor de rust in je hoofd | Dirigent van mijn koor Fluent | 06 3404 59 62 [UA-39119863-1]
Dit bericht werd geplaatst in Beelddenken. Bookmark de permalink .

Een reactie op Beelddenker en wat wil je worden als je later groot bent?

  1. merna zegt:

    Jeetje, zo herkenbaar ☺. Vroeger werd er gezegd: ze wil te veel. Nu zegt men jij kunt en weet veel, en toch zonder uitdaging is het niks. Dank je wel voor de uitleg want het help om iets te snappen van je eigen bedrading.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s