Lars en het kerst kado dat te vroeg kwam

Old barn in the snowHeel vroeg op kerstochtend werd Lars wakker. Het leek lichter dan anders ’s nachts. En het leek stiller. Sneeuw! Hij wist het zeker. Hij rende zijn bed uit en keek naar de volle maan op de wit verlichtte sneeuw. Snel kleedde hij zich aan en ging zo zachtjes mogelijk naar beneden. Met enige moeite zag hij op de oude klok in de gang dat het 7 uur in de ochtend was, ongeveer dan. Dik aangekleed en met zijn laarzen aan stapte hij door de verse sneeuw en genoot van de koude vlokken op zijn gezicht. Het buurmeisje Nouk was Baxter al aan het verzorgen. Ze groetten elkaar enigszins verlegen, hoewel het niet de eerste keer was dat ze elkaar zagen. Het paard bleef tussen hen in staan. Dan kon je makkelijker praten zonder dat je elkaar hoefde aan te kijken. Baxter stond wel voor zijn voederbak maar hij at niet. Hij stond doodstil, zijn oren naar voren. “Hij eet niet”, constateerde Lars terwijl hij de hals van Baxter borstelde. Nouk kroop onder het paard door en kwam naast Lars staan. Ze keken elkaar even aan en klommen toen tegelijkertijd omhoog via de balken in de stal om in de voederbak te kunnen kijken. “Ach ja”, zei Nouk, toen ze allebei boven de voederbak hingen, “dat is waar ook, ik heb Boef daar even neergelegd.” Op het verse hooi lag de kleine lapjeskat te spinnen, zijn pootjes bewogen af en toe en dan piepte hij even klaaglijk. Dan reageerde Baxter onmiddellijk en duwde even met zijn lippen tegen zijn buikje en Boef sliep weer rustig verder. “Lars vind hem zoo lief”, babbelde Nouk en sprong de stal weer in om nog wat mest te scheppen. “Wil je me even helpen met die poep hier dan kunnen we als Boef wakker is misschien wel even in de sneeuw spelen met hem”.

Christmas picnicEen ware beeldenstorm raasde nu door zijn hoofd maar Lars pakte toch een schep en ging aan de slag. Nouk ratelde door. Dat deed ze altijd. Langzaam raakte de stal schoon en werd Lars rustiger van het zware werk en het lichte gebabbel van Nouk. Toen ze bijna klaar waren hinnikte Baxter en hoorden ze een klein gemiauw. Snel klommen ze weer naar de voederbak en Nouk viste voorzichtig Boef uit het hooi. Baxter liet hem geen moment uit het oog en snuffelde voortdurend aan het bolletje wol in Nouks armen. Boef stak zijn voorpootjes uit en sloeg speels op de neus van het paard. Het was een koddig gezicht. “Kom”, zei Nouk en ze rende met Lars achter zich aan naar de stal. Handig melkte ze de koe en liet Boef zo goed en zo kwaad als dat ging van de warme melk aan haar vingers likken. Toen ze terugliepen hinnikte Baxter onrustig en bewoog zijn hoofd op en neer. Hij snuffelde aan het katertje alsof hij wilde controleren of alles wel goed was. Lars keek ernaar en verbaasde zich. Het paard leek wel verliefd. Hij draaide zich weg van het drietal en wist even niet wat hij nu voelde. Niet meer zo boos als gisteren. Wel wat narrig dat Opa zijn kado zo snel had weggegeven en nog meer verwarrende gedachten in een storm van beelden door zijn hoofd. En dat Baxter Boef zo leuk vond? Hij kreeg een onverwacht harde duw in zijn rug. Baxter duwde hem bijna de stal uit en draaide zijn kont naar hem toe. Nouk stopte lachend Boef in zijn handen. “Hij wil je wat vertellen volgens mij. Ik laat jullie even alleen. Leg de kitten maar weer in de voederbak als je weggaat en je hem echt niet wilt hebben. Dan vind ik hem straks wel.” Ze liep de stal uit. “Eerst even verplicht kerstontbijten”, ze draaide met haar ogen en weg was ze. Hij hield Boef nog steeds met twee handen vast. Het katertje kronkelde om los te komen. Lars zette hem op de grond. Hij leunde tegen de deurpost en schopte er tegen aan met zijn linkervoet. Tot hij de bekende warme adem van Baxter hoorde en voelde. Hij draaide zich om. Tussen de grote lippen van het paard hing Boef en hij legde hem uiterst voorzichtig op de schouder van Lars.

MirrorsHet paard en het kind keken elkaar lang en diep in de ogen.

Tot Lars met een diepe zucht de slapende Boef tussen de kraag van zijn jas en zijn nek liet glijden. Baxter hinnikte, het leek of hij tevreden lachte en probeerde aan de oren van Lars te knabbelen. Het was goed voelden ze samen. Hij kuste Baxter op zijn neus  en liep de stal uit, voorzichtig om Boef niet wakker te maken. Kon dit het verschil maken? Als hij alles op zijn eigen tijd, in zijn eigen tempo en op zijn eigen manier mocht doen?

Opa was in de keuken bezig met koffie en brood, zijn vader maakte de houtkachel aan. Ze keken allebei om toen hij binnenkwam. Lars wist niet zo goed wat hij moest zeggen. Hij pakte Boef uit zijn nek en liet hem aan Opa zien. “Kijk Opa, dit is Boef, mijn nieuw kat”. Zoals alleen opa’s dat kunnen omhelsde hij Lars en knipoogde over het hoofd van zijn kleinkind naar zijn zoon. Het werd een andere Kerst dan hij had bedacht, maar voor het moment klopte het allemaal. 

Ik wens je een mooie kerst op je eigen manier. Maarten Smit

Over Maarten Smit

De veluwe is mijn achtertuin. De wereld mijn regio. Beelddenken mijn missie. Trainer Ik leer anders bij beelddenker.com | Voor kids en andere mensen, individueel en voor Teams. CREFMethode | Access Bars Practitioner, voor de rust in je hoofd | Dirigent van mijn koor Fluent | Hakselseweg 34, 6713 KW, Ede 0318 614132, 06 871 96 508 [UA-39119863-1]
Dit bericht werd geplaatst in Beelddenken en getagged met , , , , , . Maak dit favoriet permalink.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s