Het jaar is een kwart op weg en nu al gedenkwaardig. De ene groeistuip na de andere bewerkstellig ik. Nu was er dan de bijna weerzinwekkende opdracht: ‘Zeg eens ja, waar je altijd nee zegt’.

Ik zeg toch niet voor niets nee, ik ben toch principieel, ik sta ergens voor hoor! Alle weerstanden wierp ik op. De opdracht bleef echter zeuren als een scherp randje aan een pas gevulde kies. En op de volgende praktijkdag van de opleiding zeggen dat ik er niet aan toegekomen ben past ook weer niet bij mij.

Ik beloofde mijzelf dat ik in elk geval 1 keer ‘ja’ zou zeggen, dan snel opschrijven wat het met me deed en door na de volgende opdracht. Het liep anders. Het was verbazingwekkend makkelijk om te doen, voelde goed en met de dialoog die ik hierdoor op gang bracht was ik beter en met minder energie in staat te vertellen wat mijn ja inhield en tegelijk mijn kanttekeningen te plaatsen. Ik deed het zelfs meerdere keren.

Het voelde alsof Img_8209ik van mijn machteloze ‘Nee’, want meer was het niet en vaak zonder effect, ineens terecht kwam in een wereld van uitgestrekte mogelijkheden door het krachtige ‘Ja!’  Waar ik ja zei kreeg ik de ruimte om het op mijn eigen manier te doen waar mijn nee de weg zonder meer afsloot.

Met ja zeggen kwam mijn boodschap, die in de kern niet veranderde, beter over dan met nee zeggen. Het voelde goed, alleen kreeg ik het niet op papier. Tot vanmorgen. In de schemering van de zomertijd beweegt mijn kat zich in prachtige vloeiende bewegingen zonder van haar plaats te komen met iets dat zich boven haar hoofd bevindt. Het is de eerste vleermuis dit jaar die laag in de tuin vliegt op zoek naar eten. Ze volgt hem met haar ogen en haar lijf volgt de bewegingen. Ochtenddans der dieren. Ze bewoog mee. En dat was precies de omschrijving die ik zocht om te omschrijven wat mijn ‘Ja’ met mij doet. Ik beweeg mee zoals in veel verdedigingssporten men met elkaar meebeweegt om een opening bij de ander te vinden. Meebuigen om niet te hoeven breken, meebewegen om een opening te houden voor een gelijkwaardige dialoog. De eksters in de lucht tijdens de voorjaarsdans, een school vissen in de zee. Meebewegen als een vogel op de luchtstroom. Is dat wat ze bedoelen met een bewogen jaar? 


Maarten Smit
Maarten Smit

De veluwe is mijn achtertuin. De wereld mijn regio. Beelddenken mijn missie. Trainer Ik leer anders bij beelddenker.com | Voor kids en andere mensen, individueel en voor Teams. CREFMethode | Access Bars Practitioner, voor de rust in je hoofd | Dirigent van mijn koor Fluent | 06 3404 59 62 [UA-39119863-1]

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.