Ik kan nix

Ik kan nixTijdens een observatie, op mijn manier, in een angstig stille klas schreef ik aan hem; ‘Wat doe ik hier?‘ Hij schreef; ‘Ik kan nix!’ Ik stopte de observatie en nodigde hem uit met me mee te komen. Zijn gezicht klaarde op. Hij frommelde zijn sommen in zijn kastje, smokkelde zijn broodtrommeltje mee en bijna huppelend kwam hij achter me aan. Natuurlijk onder de verstoorde blik van de leerkracht. De schoolleider bood me zonder enig commentaar haar kantoor aan en liep zelf de personeelskamer in. Ik legde het briefje voor hem neer en vroeg; ‘Jij kan niks?’ Terwijl hij het smaakvol ingerichte kantoor rondkeek ratelde hij; ‘Nee, ik kan nix. Ik schrijf niet goed, spelling kan ik niet, ik kan niet rekenen en lezen kan ik al helemaal niet en ook iets met tempo.’ Het kwam er allemaal opgewekt uit. Als een feit waar hij tevreden mee leek.

Je bent een kanjer

Geheel op zijn gemak opende hij zijn lunchtrommel en at het laatste stukje brood. Vol trots liet hij een vettig briefje zien. In krullerige letters stond er; Je bent een kanjer. ‘Van me moeder’, straalde hij, ‘doet ze wel vaker. Lief hè?!’ Ik beaamde het. ‘Vind je moeder ook dat je nix kan?’ ‘Nee joh’,  hij schudde lachend zijn hoofd, ‘van me moeder ken ik alles en de rest is niet belangrijk zegt ze altijd.’ ‘Ah’, knikte ik begrijpend, ‘volgens mij heb jij een hele leuke moeder.’ Zijn hoofd ging schuin en hij knikte; ‘Superleuk. Misschien wil je haar een keertje zien, want ik heb nog geen vader.’ We lachten samen de pijn van deze ontboezeming weg. Voer voor een ander blog. 

Jij kunt alles

‘Je moeder zegt; Jij kunt alles. Wat is dat dan?’ Hij keek me verbaasd aan, ‘Nou eh, gewoon. Ik kan met de bijen en de vogels praten, nou ja, soort van dan, als ik in mijn tuin plantjes kweek. En ik heb me eigen plantenboek. Dan teken ik de plantjes als ze groeien en zoek de naam op met de laptop en zo.’ Hij keek me afwachtend aan. Toen mijn wenkbrauwen blijkbaar genoeg omhoog waren ging hij verder. ‘Ik kan heel goed de bijen tekenen, alle soorten. En ik kan heel goed mijn hond kunstjes laten doen en ik bouw Lego racewagens, zelf, uit mijn hoofd.’

Internet

‘Als je iets op internet opzoekt dan kun je dus wel lezen.’ letters dansen

Hij keek me aan. ‘Ja natuurlijk! Maar niet zoals de juf en niet uit een boek als het snel moet. Dan lopen de letters door de war, zeg maar.’

‘Om race wagens te bouwen moet je soms wel eens iets berekenen toch?’

‘Ja’, knikte hij, ‘maar dat doe ik dan met de rekenmachine en met potlood op grote oude stukken behang. Niet in die stomme kleine hokjes.’ 

Anders

Hij leerde gewoon anders, om een lang verhaal kort te sluiten. De kanjer van een alleenstaande moeder had hem zoveel basisvertrouwen meegegeven dat hij de hele wereld leek aan te kunnen. Hij kon alles, alleen niet op school. Maar de voortdurend negatieve (mis)behandeling van de leerkrachten leken geen vat op hem te hebben.  Hij kon alles en de rest, school dus, was niet belangrijk. Sinds hij naar de oogarts was geweest op mijn advies kon hij trouwens wel lezen op school. Zijn ogen werkten niet goed samen. Hij kreeg ineens de cijfers wel in de aangepaste grotere hokjes en schreef stukken beter, met potlood. 

Meten

We meten op school wat we al denken te weten, vanuit vooronderstelling. Kijken naar het kind, wat het vertelt met zijn lichaam, met zijn gedrag, hoort helaas te weinig tot de vaardigheden van de leerkracht. Dat het niet al te traumatisch is geworden voor hem lag vooral aan de onvoorwaardelijke liefde van zijn moeder; ‘Je bent helemaal goed zoals je bent.’ Van onschatbare waarde. Wat school je ook probeert op te leggen wat er fout is aan je kind, geloof ze niet. Als er iets fout zou zijn aan je kind, betekent het dat de leerkracht ergens last van heeft in het rigide onderwijssysteem. Dat is nooit het probleem van het kind. Bovendien, jij weet wel beter als ouder. Dus blijf af en toe dat briefje schrijven en verstop dat in zijn broodtrommeltje, hij is immers hoe dan ook jouw kanjer. 

 

*****

Kom je lanterfanten?


Maarten Smit
Maarten Smit

De veluwe is mijn achtertuin. De wereld mijn regio. Beelddenken mijn missie. Trainer Ik leer anders bij beelddenker.com | Voor kids en andere mensen, individueel en voor Teams. CREFMethode | Access Bars Practitioner, voor de rust in je hoofd | Dirigent van mijn koor Fluent | 06 3404 59 62 [UA-39119863-1]

    4 replies to "Beelddenker en ik kan nix"

    • Marjan

      Ze zijn er tegenwoordig zo happig op om je kind te laten labelen. Als je als ouder niet stevig genoeg in je schoenen staat, laat je je dat in vele onnodige gevallen aanpraten. Zeker wanneer er dan ook nog ouders over je kind praten achter je rug om, is dat echt heel pijnlijk. Vooral voor het kind dan!
      De een zal wel ADHD hebben (beelddenker) en de ander autisme. Ze gooien maar wat.
      Maar weet je wat, dat mijn kinderen niet standaard in het schoolsysteem passen met klassen van 30 kinderen, ligt aan het systeem, niet aan mijn kinderen!
      Mijn kinderen zijn fantastisch en als ouder weet je welke grenzen je ze mee moet geven, maar vooral ook, welke geweldige kwaliteiten ze hebben. Wij volwassenen moeten onze eigen tekortkomingen maar eens iets beter onder de loep nemen en de kinderen leren begrijpen.
      Bedankt dat je mij dat nog eens extra laat inzien Maarten. Je hebt ons al eens eerder met onze oudste geholpen. Ik blijf je volgen!

    • Zo waar!
      Mijn jongste is van 13 oktober en wilden ze een jaar langer laten kleuteren. Hij zou dan namelijk nog maar 11 jaar zijn als hij naar de Middelbare gaat en had de Cito (een luistertoets bij kleuters) heel slecht gemaakt. Ik ben daar tegen in gegaan en gezegd dat hij het wel kan en hij gewoon naar groep 2 moet gaan. Hij mocht naar groep 2, maar ik moest er rekening mee houden dat hij blijft zitten in groep 2 en anders zeker in groep 3.
      Hij zit nu in groep 6, nooit blijven zitten, is Avi uit en doet mee met de Kangoeroe wedstrijd.

    • Nele

      Dag Maarten,

      Ik volg je al een hele tijd maar deze raakt me heel persoonlijk. Na ons eerste oudercontact (dochter van 3) dacht ik ‘shit, er is wat mis met ons kind’. Ze praat niet en speelt niet. Maar thuis is ze een spraakwaterval, zingt de hele dag, verzint verhalen, speelt gitaar en piano (maakt geluid), is ontzettend zorgzaam voor al haar poppen en knuffels, klimt graag overal op, kan koken,… Ze doet heerlijk haar eigen ding en is er terecht trots op. Ik bedacht enkele dagen later ‘Fuck it, mijn dochter is geweldig’. Ik heb gewoon besloten haar te empoweren. Met haar is niks mis!

      Bedankt om mijn ogen nog meer te openen!

      Nele

      • Maarten Smit

        Precies ! Dank je wel Nele, dat je je liet raken.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.